سایدا سایه مادر

روزهای انتظار برای آمدنت میگذرند و از امروز تنها ١٣ رو به آمدنت مانده پدرم بی تاب آمدنت است و از شوق آمدنت یک بیمارستان را زیر و رو کرده تنها بهانه اش  آمدن توست گویی استرس آمدنت تنها در وجود من نیست همه اهل خانه بیتاب قدمهای کوچک تو هستند استرس مادرم را درک میکنم مدام سراغت میگیرد و میپرسد مادر درد نداری ؟ خواهرانم الهام و نادیا روزشماری آمدنت را میکنند و بابا حمید که با وجود امتحانات دانشگاه استرس این امتحان الهی را هم در سینه اش دارد هر چندگویی برای اینکه من آرام باشم هیچ به روی خودش نمی آورد و اما من  دیگر نفس کشیدن برایم دشوار است تا بر روی مبل می نشینم پاهایم ورم میکند نمی توانم زیاد بنشینم تا اندکی می خواهم سر بر...

وقتی سایدا تصمیم میگیره کتاب بخونه ...

دختر گلم چند شب پیش که از بیرون برگشتیم خونه و بابایی حسابی گشنه بود من رفتم سراغ دم و دستگاه آشپزی خودم و بابا هم طبق معمول همیشه که براش دستگاه کارت خوان  و رول میرسه همه رو وسط خونه باز میکنه ببینه چی به چی هست شما رو با کارتن ها تنها گزاشت و رفت تو اتاقش منم سرگرم پختن غذا که متوجه شدم سر و صدایی از شما نیست و تعجب کردم که زیر پای من نیستی اومدم دیدم بله خانم مشغول شدن با کارتن های بابایی و سر به جون رول ها گذاشتن منم که به بارها به بابا گفته بودم وسایلش رو جمع کنه با خونسردی رفتم دوربین ر آوردم و از این صحنه عکس گرفتم و ت هم با خونسردی مشغول باز کردن رول های کارت خوان بودی قربونت برم دختر نازو شیطون مامان و ام...

ببین چطور خوابیده درست مثل پدرجون الهی مامان فدات بشم تازگی ها ترست از جارو برقی ریخته و مدام میای سمتش تازه صداش رو هم تقلید میکنی اووووووووووووو اینجا هم که مشغول بوسیدن و بازی با بابایی هستی و جوش به دل من میدی                         هییییی خدا کسی غریب نباشه                            و اما روز دیگر تا تولد سایدا     ...

 دیر زمانی نیست که از آمدنت می گذرد ولی افسوس چه با شتاب شب و روز از پی هم میگذرند و شبانه روز به پایان میرسد و من و تو در کنار هم بهترین دقایق عمرمان را طی میکنیم واکنون آغاز دوازدهمین ماه تولد توست ١١ ماه از آمدنت به آغوش من میگذرد ١١ ماه از انتصاب من به عنوان مادر میگذرد ١١ ماه است که شبانه روز را غرق شادی میگذرانم ١١ ماه است عطر نفسایت در فضای خانه ی کوچکمان پراکنده است ١١ ماه است که به خاطر حضورت در کنارمان سجده عشق و شکر به جا می آورم ١١ ماه است که ثانیه و دقیقه و ساعت و شبانه روز به سرعت برق و باد در گذرند و من غافل از رفتنشان و اکنون که لحظه ای به گذر زمان می اندیشم به خود آمده ام گویی...

دختر عزیزم شما هم مثل بابایی عاشق خوردن میوه ای دیشبم طبق معمول تا ظرف یوه رو دیدی با سرعت نور به سمت میوه ها هجوم آوردی و منم جلوت رو نگرفتم این شد نتیجه اش بعدشم از بس خوشکلی کردی بابایی گرفتت و این جوری یه بوس محکم ازت گرفت اینجا هم مشغول داکی کردنی عزیز دلم قربونت برم که می خواستی دوربین رو از مامان بگیری کوچولوی نازنینم و اما شمارش ممعکوس تا تولد سایدا جون ...

یه روز که خونه مادرجون بودیم بد جور غرغر میکردی بابا حمید بغلت کرد و گفت من میبرمش بیرون               یک هو متوجه شدم صدام میزنین اومدم دیدم ای دل غافل شما رو زمین تو خیابون داری راه میری         ...